Ik ben veganist

Ik ben veganist

Vroeger ben ik een tijdje vegetariër geweest. Wat zeg ik, ik ben zelfs driekwart jaar als veganist door het leven gegaan. Toen heb ik me laten beïnvloeden door mijn omgeving en werd ik weer een carnivoor. Iets wat ik eigenlijk niet ben.

 

Je eigen essentie zoeken. Vinden wie je echt bent. Dat is voor de mens volgens mij een levenslang proces. Een mens verandert. En ik, ik heb de Sytse van nu weer gevonden.

Vegan

Sinds 29 juli 2016 leef ik vegan. Oftewel, ik ben veganist: iemand die geen dierlijke producten tot zich neemt. Geen dieren gebruikt om te leven. Dus ook geen leer, bont of wat dan ook. Omdat dat bij me past. Omdat ik voor de dieren wil staan en misschien zelfs een beetje de wereld wil redden.

De wereld gaat kapot

Door ons. Mensen. Als je niks met dieren hebt, is het niet zo gek dat je vlees en andere dierlijke producten gebruikt. Maar dan heb je misschien wel iets met de wereld. En de wereld, die gaat kapot. Regenwouden worden gekapt, oceanen hebben ‘dead zones’ (daar leeft, zwemt en groeit helemaal niets meer), en zo zijn er nog een aantal aspecten. Ik kan ze helaas niet allemaal benoemen, maar kijk de documentaire “Cowspiracy” maar eens (staat op Netflix). Er is onvoldoende ruimte om aan de vraag naar vlees te voldoen. Een mens eet gemiddeld zo’n 250 gram vlees per dag terwijl dat vroeger zo’n 100 gram per week was. Het dierenleed hebben we zelf gecreëerd. Een simpele kwestie van vraag en aanbod. Industrieën die tegen alles in gaan waar ik in geloof, wil ik niet langer ondersteunen.

Overgangsfase

Ik draag een leren riem, in mijn kast staan leren schoenen, m’n gezicht smeer ik in met Chanel dagcrème en ik maak iedere werkdag gebruik van een leren tas. Dat zijn allemaal producten die ik al had voordat ik besloot definitief veganist te worden. Deze producten zal ik ook blijven gebruiken tot ze aan vervanging toe zijn. Het is helemaal respectloos om dat allemaal nu in de kliko te gooien. Maar zodra ze aan vervanging toe zijn, zal ik een variant vinden die veganistisch verantwoord is.

Grapjes

Wanneer mensen horen dat ik veganist ben (dat moest ik een aantal keer vertellen i.v.m. 3 verjaardagen afgelopen weekend), worden er al gauw grapjes gemaakt. “Vind je het dan niet zielig voor die krop sla?” Ik vind het heel lastig om daar mee om te gaan. Nu weet ik ook wel dat je iemand gemakkelijk de mond kunt snoeren door te zeggen: “Planten hebben geen centraal zenuwstelsel en hierdoor kunnen ze geen pijn voelen”, maar dat maakt het er ook niet echt gezelliger op. Doe maar gewoon niet, oké? Jij eet wat jij wilt eten, ik eet wat ik wil eten. Deal?

We are one

Ik geloof heel erg dat we met z’n allen één zijn. We zijn allemaal met elkaar verbonden. Of dat nou op energieniveau is of middels the circle of life. De mens is niet meer superieur dan een dolfijn, varken, kip of koe. We horen allemaal bij elkaar. Ik wil daarom ook op die manier met elkaar omgaan: liefdevol.

Volg:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Mis niets meer van Het Groene Broertje!

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 1.585 andere abonnees