Persoonlijk | Hoever wil ik gaan?

Persoonlijk | Hoever wil ik gaan?

Ik wil de beste versie van mezelf zijn maar daarnaast wil ik mezelf ook wel iets gunnen. Dat is wel eens een struggle. Iets ‘slechts’ doen, goedkeuren is klinkt en voelt nogal gek.

Ik probeer volledig plantaardig te eten (al vind ik plantaardig een beetje een gek woord want voor planten is het helemaal niet zo aardig dat we ze opeten) daardoor maak ik bewuste keuzes in wat ik wel en niet naar binnen schuif. Bewuste keuzes wat betreft de ingrediënten van mijn voeding want laten we eerlijk zijn, niemand kan zonder chips. Bewust is het wel, verantwoord niet altijd. Mijn ouders eten wel dierlijke producten en dat respecteer ik. Net zoals mijn moeder mijn voedingsvoorkeuren accepteert. Ze koopt voor mij altijd een vegaburger als ik kom eten. Ja, vega. Het verschil is niet helemaal duidelijk en ze koopt steevast de oranje pakjes van Vivera. Hoe vaak ik ook zeg dat ik de blauwe wil. Vanuit liefde voor mijn moeder en omdat ik dankbaar ben dat ze haar best voor me doet, eet ik die vegaburger gewoon op.

Cosmetica

Laatst plaatste ik een artikel over Yves Rocher. De ingrediënten van de douchegels waren na grondig spitten en zoeken op Google, goedgekeurd. Vol enthousiasme maakte ik foto’s en schreef ik een artikel over hoe fantastisch het was. Ze doen namelijk ook niet aan dierproeven. Zeggen ze. Maar indirect doen ze dat wel. Yves Rocher verkoopt namelijk ook in China en in China heeft de overheid bepaald dat dergelijke producten eerst op dieren getest moeten worden. Daar kan Yves Rocher in principe niets aan doen maar ze kunnen er wel voor kiezen om niet in China te verkopen. Dat doen ze niet want geld is alles (oh man, wat haat ik het begrip geld). Douche ik er daardoor minder lekker door? Nee. Bestel ik het nog een keer? Nee. Ze zijn niet voor niets al hun dierproefvrije certificaten verloren. Want de dierproeven in China, worden dus door het geld van Yves Rocher betaald. En in dit geval, mijn geld. Ze doen heel erg hun best om zo milieuvriendelijk mogelijk te zijn maar slaan door het goedkeuren van de dierproeven in China de plank nogal mis.

Fouten maken is menselijk

Ik ben er heilig van overtuigd dat niemand perfect is. Zoals ik, doen veel mensen hun best om perfectie op het gebied van diervriendelijkheid/veganisme te bereiken. Ook al is er soms nog een lange weg te gaan. We leven namelijk niet in een vegan wereld. En voordat dat wel zo is, daar gaan nog jaren overheen. Daarom, juist daarom, probeer ik fouten van mezelf te omarmen. Ik kan er namelijk alleen maar van leren. Per ongelijk op een verjaardag borrelnootjes met melkpoeder gegeten? Kan gebeuren. Een e-nummer dat dierlijk kan zijn in een product over het hoofd gezien? Now I know. In een vreemde stad en geen volledig plantaardige optie op de kaart? Ik stel zelf wat samen van ingrediënten op de kaart of ik bestel een (vaak de enige) vegetarische optie. 

Zelfliefde

Zelfliefde is kracht. Als je niet van jezelf houdt, hoe kun je dan van iemand anders houden? Altijd maar keihard en streng voor mezelf zijn zorgt er alleen maar voor dat ik een hekel krijg aan mezelf. Dat is wel het laatste wat ik wil. Ik vind mezelf namelijk best oké. Ik doe mijn best en meer dan m’n best doen kan ik gewoon niet doen. Niemand kan meer dan zijn of haar best doen. Iedereen maakt wel eens een misstap en als je daardoor lang boos op jezelf blijft of nog erger, teleurgesteld bent in jezelf. Heb je immers geen leven. Als ik dan al een keer een misstap maak, zet ik me daar heel snel overheen en ga ik weer op goede voet verder. Nobody’s perfect.

Volg:
Share:

18 Reacties

  1. 11 oktober 2017 / 11:37

    Mooie woorden Sytse, ik vind het goed dat je er zo over denkt. Alle stappen die jij al zet op dit gebied zijn zo vol overtuiging en kracht, daar heb ik veel bewondering voor. En het is helemaal oké als dat niet altijd voor de volledige 100% lukt. Ik zou me daar ook niet te schuldig over voelen.. je doet je best! Goed bezig!
    Amy onlangs geplaatst…Gadget Talk | Mijn ervaring met de Apple WatchMy Profile

    • 11 oktober 2017 / 12:06

      Wat een lieve reactie zeg, dankjewel! Het is ook zo hoor. En wat ik op Instagram ook zei, iedereen heeft zijn eigen proces en iedereen doet het op zijn of haar manier. Bewust zijn van je keuzes, is al een hele goede stap. Bedankt voor je lieve woorden! <3

  2. 11 oktober 2017 / 11:43

    Mooi verwoord! Ik herken de struggle, ik ga er het zelfde mee om en dat voelt goed 🙂 Ook al zie ik de realiteit toch liever anders O:)

    • 11 oktober 2017 / 12:05

      Dankjewel! Ja, ik zou het ook liever anders zien hoor. En dat gebeurt ook wel. Stapje voor stapje. Over een paar jaar is vegan de norm en is het gek als je nog dieren eet 😉

  3. 11 oktober 2017 / 11:51

    Ik vond het een mooi stuk totdat je gaat lopen beweren dat als je niet van je zelf houdt je niet van een ander kunt houden. Mensen moeten ophouden met deze uitspraak, zelfs mevrouw Rupaul in dr programma.

    Hiermee geef je mensen die met zichzelf zitten namelijk het gevoel dat ze het ook nog eens niet waard zijn om een ander lief te hebben als ze zichzelf niet lief kunnen hebben. Het maakt me kwaad dat er niet over nagedacht wordt dat dit gewoonweg kwetsend is. Dus iemand die met zichzelf in de knoop zit is ook niet in staat om van een ander te houden? Een uitspraak door mensen die het goed hebben en lekker in hun vel zitten. Maar Sytse, mensen die niet lekker in hun vel zitten en nog niet helemaal van zichzelf houden, kunnen heel veel liefde aan een ander geven en juist liefde van een ander te ontvangen. Soms is dat juist, waardoor ze van zichzelf leren te houden.

    Dat wilde ik toch even kwijt.

    • 11 oktober 2017 / 12:04

      Hi Ricardo, ik snap gezien je situatie dat je er zo in staat. Daarom wil ik je toch nog even uitleggen waarom ik het zo zie:

      Zelfliefde zie ik als een graadmeter waardoor je je eigen waarde bepaalt. Als je veel van jezelf houdt, neem je ook alleen maar genoegen met iets (of in dit geval iemand) die goed voor je is. Als je maar weinig van jezelf houdt of zelfs helemaal niet, maak je sneller slechte keuzes. Dit weet ik namelijk uit ervaring.

      Toen ik niet (zo veel) van mezelf hield, koos ik voor de verkeerde mannen. Omdat ik wilde dat hij van me hield en van me bleef houden, cijferde ik mezelf helemaal weg. Ik hield niet van mezelf en daardoor accepteerde ik veel meer dan goed voor me was. Aan het einde van de rit, vroeg ik me af wie ik zelf eigenlijk nog was. Ik deed wat hij wilde, wanneer hij dat wilde, ik ging eten waar hij wilde, winkelen waar hij wilde, waar en wie ben ik dan nog?

      Ik geloof dat je leven een grote taart is. Die taart moet compleet zijn voordat je de heerlijke kers er op kunt zetten. Mijn leven was compleet voordat ik Reinier leerde kennen, Reinier is de kers op mijn levenstaart. Hij maakt al het goede, nog net een stukje beter.

    • 11 oktober 2017 / 12:16

      Dankjewel! <3 Je bent niet voor niets m'n groene zuster hè? 😉

  4. 11 oktober 2017 / 12:33

    Yes heel waar! Ik kan me altijd verbazen over de instelling dat bij een ‘fout’ op duurzaam gebied de rest verloren is. Ik zie het zelfs liever niet als fouten. Soms is er geen andere keuze of vraagt de situatie om een andere afweging. Dat doet niets af aan je al het mooie wat je nastreeft. Wie zichzelf constant afrekent op wanneer het (bewust of onbewust) ‘mis’ ging, zal uiteindelijk ontmoedigd raken. Gewoon elke vega(n)burger vieren, daar ben ik meer van!
    Hermien – KouweKleren onlangs geplaatst…Dag van de Duurzaamheid: 10 tips om tweedehands te kopenMy Profile

  5. 11 oktober 2017 / 14:03

    Wat mooi geschreven en heel herkenbaar. Ik ben pas net begonnen met mijn eigen weg vinden in de vegan wereld. Wat ik in huis heb, eet ik nog op. Op feestjes zal ik niet voor de worst gaan, maar een E-nummer over het hoofd zien gaat me vast gebeuren. Ik denk dat we best wat liever voor onszelf mogen zijn, we doen allemaal ons best.

  6. Tamara
    11 oktober 2017 / 15:39

    Lang geleden dat een tekst mij zo geraakt heeft. Het is een plezier om te lezen en het verwoord precies wat ik zelf zo vaak tegen anderen wil zeggen. Dankjewel hiervoor 🌼

  7. Evain
    11 oktober 2017 / 16:05

    Wat mooi geschreven! Ieder een maakt zijn eigen keuzes in t leven en die van jou zijn eerlijk en oprecht. Als jij een x in de zoveeltijd vega eet om en ander te plezieren en de rest van de tijd Vegan. Dan ben je nog altijd gezonder en beter voor dieren en t milieu bezig als groot meer en deel van onze bevolking! 😘

  8. 11 oktober 2017 / 17:37

    Zo herkenbaar! Ik heb ook wel de neiging te streng te zijn voor mezelf en anderen… zolang ik dat zelf door heb kan ik proberen om toch de balans te vinden.
    En zonder chips leven kan best 😉 ok ik koop het nog 2 keer per jaar ofzo, maar mijn echtgenoot heeft ‘t al jaren niet gegeten. Het is makkelijker om nooit chips te kopen dan soms wel en soms niet. Hetzelfde geldt voor taart: als je dat altijd weigert op kantoor, dan weten je collega’s dat na een tijdje wel en zullen ze niet meer moeilijk doen als je er alleen maar voor de gezelligheid bij komt staan.
    Lalagè onlangs geplaatst…Yucca – Peter TerrinMy Profile

  9. 11 oktober 2017 / 22:19

    Heel mooi geschreven. Ik ben hier ook erg mee bezig. Ben zelf geen vegan maar word wel steeds bewuster. (Toevallig ook een artikel geschreven over dat China verhaal). Snap ook heel goed dat je de vega burgers bij je moeder eet. Ik was net pescotariër en mij moeder had vis gehaald. Had ze spekjes door de spinazie gedaan zonder na te denken. Tja ook maar nog eenmalig opgegeten. Denk dat bewustwording voor veel mensen steeds belangrijker wordt en dat is goed.

  10. 11 oktober 2017 / 23:13

    Niemand is perfect en al doende leert men. Gezegdes van mijn mams (ja lekker oubollig) die steeds meer waarheid krijgen. En ik geloof erin. En met iedere groene keuze die we maken, maken we de wereld weer een stukje mooier <3
    Linda onlangs geplaatst…Blog onderhoud & ik heb jou nodigMy Profile

  11. 12 oktober 2017 / 15:55

    Ik vind het altijd al lang super goed als iemand duurzaam bezig en daar komen nu eenmaal foutjes bij kijken (zeker in het begin). Deze zomer kocht ik een ijsje waarvan ik dacht dat die vegan was, was ook niet zo… Daar baalde ik uiteraard van, maar ja weggooien is ook zo zonde. Ik heb er van geleerd en ga vrolijk door 🙂 Mooi geschreven!